Ryszard Milczewski-Bruno
Przyszedłem straszyć
▲Mamo przyszedłem straszyć
W ciemno jakoś trudno sie zawłóczyć
A w nowych butach stopy cierpną
W winogrady mieliście ustroić dom
A wy ubranie mi nowe krawat w paski
Oraz tę trumnę dziwną bo z judaszem
W wieku i kwiatem za głową —
A trzeba było wykończyć podłogę w kuchni:
Deski od kilku lat przepija ojciec w szynku — —
Bo u mnie morowo i dostojnie
Nie ma zegarów nikt się nie spieszy
Tylko pan Leśmian jest to go znów nie ma
Jakby na złość poszedł dusiołki płoszyć — —
Że trudno się jakoś zawłóczyć w ciemno
Więc przyszedłem mamo straszyć
Ryszard Milczewski-Bruno (1940-1979)
Polski poeta. Urodził się 18 lutego 1940 roku w Tarpnie koło Grudziądza. Był przyjacielem Edwarda Stachury, należał do grupy zbuntowanych poetów tzw. kaskaderów literatury, do których krytycy literaccy zaliczyli także: Andrzeja Bursę, Marka Hłaskę, Halinę Poświatowską, Edwarda Stachurę i Rafała Wojaczka. Należał do Związku Pisarzy Polskich.
W Grudziądzu ukończył technikum rolnicze. Studiował na ASP w Toruniu i filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Debiutował w 1958 roku wierszem Starość dłoni w tygodniku społeczno-kulturalnym "Orka". Pisał reportaże do "Faktów" z zamiarem wydania ich w przyszłości w postaci tomu Waga lita ciepła.
Do śmierci wydał sześć tomików poezji: Brzegiem słońca (1967), Poboki (1971), Dopokąt (1972), Podwójna należność (1974), Jesteś dla mnie taka umarła (1974) i Nie ma zegarów (1978). Po śmierci poety wydano: Poezje wybrane (1981), Gwizdy w obecność (1982), Jak już, to już (1983), Poezja, proza, listy (1989) oraz Mamo przyszedłem straszyć (2002). Za pierwszy tom poezji otrzymał dwie nagrody: im. Peipera, przyznawaną przez "Ugrupowanie literackie 66" we Wrocławiu oraz miesięcznika "Poezja" za najlepszy zbiór wierszy roku 1971. Za tomik Podwójna należność otrzymał po raz drugi nagrodę im. Peipera, a także nagrodę im. Piętaka.
Milczewski-Bruno zmarł śmiercią tragiczną 17 maja 1979 roku w Nowej Wsi Szlacheckiej. ▲
blog comments powered by Disqus