Iwan Bunin
Spis rzeczy
* * *
▲Poezje, 1979, z rosyjskiego Maria Leśniewska
Spokojne oczy, to spojrzenie sarnie
I wszystko, co tak czule w nim kochałem,
Niedawno dobrze jeszcze dobrze pamiętałem,
Lecz teraz obraz twój już mgła ogania.
A przyjdzie czas — przeminie także żal,
I zaniebieszczy się ten sen wspomnienia,
Gdzie nie ma już ni szczęścia, ni cierpienia,
Lecz tylko wszechogarniająca dal.
1901
Mój smutek już się uspokoił…
Моя печаль теперь спокойна…
▲przełożył Maciej Froński
Mój smutek już się uspokoił,
Co roku lepiej poprzez łzy
Dal widzę, gdzie się snuł powoli
Obłoczek w skwarne, letnie dni…
I w ciszy ścian nadmorskiej willi
Wyraźniej słyszę bicie fal,
Co zda się brzmieć jak głos Sybilli,
Choć mądry — zimny niczym stal.
I w brzasku dnia w szerokim stepie
Wyraźniej słyszę w dali dzwon,
Spokojny, wieszczy i daleki,
Bo z nie znających zmartwień stron.
Mądrym
Мудрым
▲przełożył Maciej Froński
Bohater jest jak wiatr kruszący mury,
To on straszliwy odpór wrogom dał,
Ale sam poległ — jak meteor, który
Tnąc niebo, spala się na miał.
A tchórz wciąż żyje. Śni zemstę i właśnie
W ukryciu ostrzy śmiercionośną stal.
O, tak — jest mądry! Lecz serce w nim gaśnie:
Jak pod suszonym gnojem żar.
Iwan Bunin (Иван Алексеевич Бунин, 1870-1953)
Pisarz rosyjski, mistrz małych form, kontynuator programu estetycznego „sztuka dla sztuki”. W 1888 debiutował jako poeta (pierwszy tomik Listopad 1901). Członek grupy literackiej Srieda. Pierwszy zbiór nowel, 1897, obrazuje ciężką sytuację wsi i upadek dworów.
Powieść Wieś (1910, wydanie polskie w tymże roku), wstrząsający obraz degeneracji i zacofania chłopów rosyjskich. Wybitnymi pozycjami są m.in. Czara życia (1914, wydanie polskie 1937) i Pan z San Francisco (1915, wydanie polskie 1937) - obrachunek z cywilizacją przemysłową.
Po rewolucji bolszewickiej wyemigrował do Francji, gdzie opublikował m.in. autobiograficzną powieść Żyzń Arsienewa (1928). W roku 1933 otrzymał literacką Nagroda Nobla. ▲