Silva Rerum

Dziś jest niedziela, 5 lutego 2012 r.
Mężczyźni z wiekiem stają się nudni. Stare kobiety najczęściej są złe. Alexander Konar
Zaloguj! Pobierz jako PDF! Wydrukuj!

Miron Białoszewski

Do NN***

Obroty rzeczy, 1956

nagle
wycinasz się
z pomieszanych form ulicy
wypukłością nóg
 twarzy

zbliżasz się - pół
mijam cię - pół

jakże mi szkoda
tej zawsze jednej strony nie widzianej!
odchodzisz - pół
ruch innych
 kroi cię
 w coraz drobniejsze
 kawałki

nic mi z ciebie nie zostało
nagle

Autoportret odczuwany

Obroty rzeczy, 1956

Patrzą na mnie,
więc pewnie mam twarz.

Ze wszystkich znajomych twarzy
najmniej pamiętam własną.

Nieraz mi ręce
żyją zupełnie osobno.
Może ich wtedy nie doliczać do siebie?
- - -
Gdzie są moje granice?
- - -
Porośnięty przecież jestem
ruchem albo półżyciem.

Zawsze jednak
pełza we mnie
pełne czy też niepełne,
ale istnienie.

Noszę sobą
jakieś swoje własne
miejsce.

Kiedy je stracę,
to znaczy, że mnie nie ma.
- - -
Nie ma mnie,
więc nie wątpię.

Chrystus powstania

Z juveniliów

Na ramionach usnął ci ogień
kołysze go w brąz płonące miasto
dwa stosy masz zamiast powiek
ale jest krzyż z gorących oddechów

Idź przez mur do czerwonych arkad
między popiół tłumu
i przemieniaj na wargach
ogromne liście płomieni w wino

Barykady jak Góry Oliwne
szumią okruchami kości -
dłoń po dłoni wywlecz
spod ziemi bruków i odpuść

Wstąp w Jordan kanałów -
w szlamie zielonym jak wieczność
szukaj nieżywych włosów:
w Imię Ojca... i Ducha...

Sprawdzone sobą

Rachunek zachciankowy, 1959

Stoi krzesło:
artykuł prawdy
rzeźba samego siebie
powiązana w jeden pęk
 abstrakcja rzeczywistości.

Połamało się.
I to też forma
 tak - świecznik
 tak - mina byka.

Abstrakcyjne powołanie krzesła
przyciąga teraz
całe tłumy rzeczywistości
wiąże w jeden pęk
w składzie prawdy
 rzeczywistość abstrakcji.
Miron Białoszewski

Miron Białoszewski (1922-1983)

Polski poeta, prozaik, dramatopisarz i aktor teatralny. Urodził się, mieszkał i tworzył w Warszawie. Po powrocie z wojennej tułaczki w lutym 1945 pracował przez rok na Poczcie Głównej i jednocześnie kontynuował studia polonistyczne, rozpoczęte w czasie okupacji na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1946-1951 pracował jako dziennikarz, najpierw w "Kurierze Codziennym", następnie w pismach "Wieczór" i "Świat Młodych". Zmarł na atak serca 17 czerwca 1983 roku, znaleziono go klęczącego obok swojego tapczanu.

Opublikował tomiki poetyckie: Obroty rzeczy (1956), Rachunek zachciankowy (1959), Mylne wzruszenia (1961), Było i było (1965), Poezje wybrane (1976), Odczepić się (1978), Wiersze wybrane i dobrane (1980), Oho (1985), Moja świadomość tańczy.


blog comments powered by Disqus